شب ز اسرار علی آگاه است**دل شب محرم سرالله است ... ( شهریار )
امروز ۱۹ رمضان و روز ضربت خوردن بهترین خلق خدا به دست شقیترین آنها و عالم دوران به دست جاهل زمانه است.
علی را بسیار دوست دارم زیرا همای رحمت است و شیر خدا و شاه عرب و شاهین علم در دوران جهل.
به حرفهاش که مینگرم بیش از همه طرف صحبتش را انسان میبینم و در حکومتش مسلمان و یهودی و نصاری برابرند و وقتی در حمله ای دشمنان خلخال از پای زنی یهودی میربایند علی ناله سر میدهد که وای بر من و آرزوی مرگ میکند واین یعنی عدالت و انسان محوری
چون به خلافت انتخاب میشود ملاک برای پذیرش را بیعت همه مردم ذکر میکند و در جنگ وقتی اکثریت او را مجبور به حکمیت میکنند میپذیرد و به دیدگاه مردم احترام قائل است و چون به مسند قضاوت مینشیند همه را یکسان میبیند و به عنوان خلیفه با یک نصاری در محکمه مینشیند و در تقسیم بیت المال تفاوتی مابین عایشه همسر پیامبر و زن تازه مسلمان رومی نمیبیند در حالیکه قبل از او هزاران درهم به صحابه و همسران پیامبر داده میشد و البته در نهایت شهید عدالتش میشود.
خود را غلام معلمش معرفی میکند ولی خود برترین معلمان است و موعظه میکند و چون تنها میماند با چاه درد دل میکند و چون زمانش به سر آید و بر زمین افتد خود را رستگار میابد و در زمان وصیت اول از قاتلش میگوید.
کاش میدیدمش و درکش میکردم ... کاش ...